คุมสต๊อก จัดซื้อ และผู้ขาย

วัตถุดิบ

ทะเบียนวัตถุดิบที่ใช้ผลิตสินค้า ต่างจาก "เมนู / สินค้า" ซึ่งเป็นสินค้าสำเร็จที่ขายให้ลูกค้า แต่ละวัตถุดิบมีระดับสต็อกปัจจุบัน วันที่นับล่าสุด และใครเป็นคนนับ — ถ้านับล่าสุดเกิน 30 วัน แถวจะขึ้นสีเหลืองเตือน

ต้นทุนเฉลี่ยต่อหน่วยจะแสดงเฉพาะคนที่ถือสิทธิ์ factory.costs — ถ้าไม่มีสิทธิ์นี้ ช่องต้นทุนจะว่างเปล่าไปเลย ไม่ใช่ขึ้น "฿0" หรือ "฿—" ปลอม ๆ

สูตรการผลิต

สูตร/ส่วนผสมของสินค้าที่ผลิต บอกว่าสินค้าหนึ่งชิ้นใช้วัตถุดิบอะไรบ้างและปริมาณเท่าไร แต่ละสูตรมีสถานะ ใช้งานอยู่ / แบบร่าง / เก็บเข้าคลัง และมีเวอร์ชันของตัวเอง — แก้สูตรที่ใช้งานอยู่จะสร้างเวอร์ชันใหม่ ไม่เขียนทับของเดิม เพื่อให้ใบสั่งผลิตเก่ายังอ้างอิงสูตรที่ใช้ตอนนั้นได้ถูกต้อง

ใบสั่งผลิต

สั่งผลิตสินค้าจริงตามสูตรที่ตั้งไว้ — เมื่อผลิตเสร็จ ระบบตัดวัตถุดิบออกจากสต็อกให้อัตโนมัติตามสูตร ถ้าวัตถุดิบไม่พอ ระบบจะบอกรายการที่ขาด (short_material) พร้อมลิงก์ไปหน้า "รับวัตถุดิบเข้า" ไม่ใช่แค่ขึ้น "ทำไม่สำเร็จ" เฉย ๆ

ส่วนต่างจากสูตร — ถ้าผลิตจริงใช้วัตถุดิบมากหรือน้อยกว่าสูตรกำหนด ระบบจะบันทึกส่วนต่างนั้นไว้ เรียกว่า "ส่วนต่างจากสูตร" ไม่ใช่ "ของเสีย" เพราะสูตรเองก็อาจผิดพอ ๆ กับที่คนทำงานผิดได้

ประวัติสต๊อก

บันทึกการเข้า-ออกของสต็อกวัตถุดิบและสินค้าทั้งร้านตามลำดับเวลา ใช้ตรวจย้อนหลังว่าอะไรเข้า-ออกเมื่อไร ใครเป็นคนบันทึก — ทุกแถวมีชื่อคนบันทึกกำกับเสมอ เพราะร้านยังไม่มีเครื่องชั่ง/สแกนเนอร์อัตโนมัติ ตัวเลขทุกตัวมาจากคนพิมพ์เข้าเอง

นับสต๊อก

นับสต็อกจริงเทียบกับตัวเลขในระบบ แล้วปรับยอดให้ตรงเมื่อของขาดหรือเกิน — ถ้าปรับยอดโดยไม่ระบุเหตุผล ระบบจะไม่ให้บันทึก (variance_reason_required) ต้องกรอกเหตุผลของส่วนต่างเสมอ

จัดซื้อ

ขอซื้อ อนุมัติ และสั่งซื้อของเข้าร้าน ต่างจาก "ใบเบิกพนักงาน" ซึ่งเป็นการเบิกคืนค่าใช้จ่ายส่วนตัวของพนักงาน — เส้นทางเต็ม คือ ขอซื้อ → อนุมัติ → ออกใบสั่งซื้อ → รับของเข้าคลัง → ตั้งหนี้ค้างจ่าย

ทำทีละขั้น

1. ขอซื้อ — พนักงานคนไหนก็สร้างใบขอซื้อได้ ระบุรายการและจำนวน
2. อนุมัติ — คนที่ถือสิทธิ์ purchase.approve อนุมัติหรือปฏิเสธ กติกาว่ายอดเท่าไรต้องใช้สิทธิ์อะไรตั้งได้เองที่ "กติกาการอนุมัติ" (ไม่ตั้งเลย = ทุกยอดต้องใช้ purchase.approve เป็นค่าเริ่มต้น)
3. ออกใบสั่งซื้อ — คนที่ถือ purchase.order ออกใบสั่งซื้อถึงผู้ขายที่เลือกจากสมุดผู้ขาย
4. รับของเข้าคลัง — คนที่ถือ purchase.receive ยืนยันว่าของมาถึงจริง แล้วรับของเข้าไปเป็นทรัพย์สินหรือวัตถุดิบตามที่สั่งไว้
5. ตั้งหนี้/บันทึกการจ่าย — คนที่ถือ purchase.payables จัดการต่อที่ "หนี้ค้างจ่าย"

ผู้ขาย

สมุดรายชื่อผู้ขาย/ซัพพลายเออร์ที่ร้านสั่งซื้อของด้วย — ใช้เลือกตอนออกใบสั่งซื้อ และเป็นที่ผูกยอดหนี้ค้างจ่ายรายเจ้า

หนี้ค้างจ่าย

ยอดที่ร้านยังค้างชำระให้ผู้ขาย ต่อเนื่องจากใบสั่งซื้อที่รับของแล้ว — ต้องมีสิทธิ์ purchase.payables จึงจะบันทึกการจ่ายเงินหรือปิดยอดหนี้ได้ ตัวเลขในหน้านี้ผูกกับใบสั่งซื้อจริงเสมอ ไม่ใช่ยอดที่พิมพ์เข้าเองแยกต่างหาก