ระบบจองห้องพัก ตั้งราคาตามฤดูกาล และออกบิลค่าเช่ารายเดือน

ระบบจัดการที่พักมักแตกออกตรงเส้นแบ่งรายคืนกับรายเดือน ฝั่งหนึ่งเป็น PMS โรงแรม อีกฝั่งเป็นสมุดบัญชีค่าเช่า แล้วเจ้าของที่ทำทั้งสองอย่างก็ต้องมานั่งเทียบสองระบบให้ตรงกันด้วยมือ โมดูลที่พักของ Korat ปฏิเสธการแตกนั้น โรงแรม รีสอร์ต อพาร์ตเมนต์ คอนโด หมู่บ้านหรือบ้านเดี่ยว และเกสต์เฮาส์ เป็นธุรกิจประเภทเดียวกันที่มีแคตตาล็อกประเภทห้องพักชุดเดียวอยู่ข้างล่าง ที่พักหนึ่งแห่งรับจองสองคืนและรับผู้เช่าหนึ่งปีจากผังห้องเดียวกันได้ และรายงานสิ้นเดือนก็ครอบทั้งสองอย่าง

โปรแกรมโรงแรม ตั้งประเภทห้องพัก ไม่ต้องลงทีละห้อง

ที่พักถูกอธิบายเป็นชุดของประเภทห้องพัก แต่ละประเภทมีรูป ราคาต่อคืน จำนวนห้อง คำอธิบาย และสิ่งอำนวยความสะดวก แทนที่จะเป็นรายการห้องที่ตั้งค่าแยกทีละห้อง นั่นคือรูปร่างที่ราคาและห้องว่างเป็นจริง ๆ ห้องซูพีเรียเตียงคู่ที่เหมือนกันแปดห้องคือสินค้าหนึ่งอย่างที่มีจำนวนแปด การมองว่าเป็นสินค้าแปดอย่างแปลว่ามีที่ต้องแก้ราคาแปดจุด และมีโอกาสลืมแปดครั้ง หน้าเลือกดูแสดงเป็นตารางหรือรายการ พร้อมราคาเริ่มต้น คะแนน และป้ายประเภท เกสต์เฮาส์กับคอนโดจึงแยกออกจากกันได้ตั้งแต่ก่อนกด

คะแนนบนการ์ดมาจากแขกที่ระบบพิสูจน์ได้ว่าเข้าพักจริง

คะแนนบนการ์ดนั้นไม่ใช่ตัวเลขที่เจ้าของตั้งเอง เหมือนทุกคะแนนใน Korat มันถูกคำนวณใหม่ด้วยทริกเกอร์ในฐานข้อมูลจากแถวรีวิวจริง และมีเฉพาะแขกที่ระบบพิสูจน์ได้ว่าเข้าพักจริงเท่านั้นที่เขียนได้ การเข้าพักเป็นหนึ่งในประเภทที่นับในวิวสิทธิ์รีวิว

ตั้งราคาตามฤดูกาลและโปรโมชัน ครั้งเดียวใช้ทั้งเว็บ

ราคาเปลี่ยนอยู่แล้ว สงกรานต์ วันหยุดยาว โลว์ซีซัน หรือโปรโมชันที่เจ้าของจัดสองสัปดาห์ ประเภทห้องพักจึงพกกฎราคาไว้ แต่ละกฎคือช่วงวันที่บวกกับการปรับราคาที่ระบุเป็นเปอร์เซ็นต์หรือจำนวนบาท ส่วนสำคัญไม่ใช่ว่ามีกฎพวกนี้ ระบบจองทุกเจ้ามีเวอร์ชันของมันอยู่แล้ว ส่วนสำคัญคือตัวเลขบนหน้ารายการกับตัวเลขที่ถูกคิดเงินตอนจอง ออกมาจากตัวช่วยตัวเดียวกัน ไม่มีสูตรคำนวณราคาสำหรับโชว์แยกต่างหากที่จะไปตกยุคทีหลัง

ความพังแบบคลาสสิกของฟีเจอร์นี้คือผลค้นหาคิดราคาด้วยโค้ดชุดหนึ่ง และหน้าจ่ายเงินคิดด้วยอีกชุดหนึ่ง แขกเห็นราคาที่ที่พักไม่เคยตกลงด้วย แล้วโดนเก็บอีกราคาหนึ่ง การใช้ตัวช่วยร่วมกันทำให้ความไม่ตรงกันนั้นเป็นไปไม่ได้เชิงโครงสร้าง แทนที่จะเป็นเรื่องที่ต้องคอยไล่เทสต์ เมื่อมีกฎโปรโมชันทำงาน การ์ดจะแสดงราคาปกติที่ขีดฆ่าพร้อมป้าย แขกจึงเห็นว่าลดไปเท่าไหร่ ไม่ใช่แค่เห็นเลขที่ต่ำลง

รับจองห้องพักออนไลน์ แล้วกดยืนยันเอง

การจองออนไลน์เก็บวันเช็กอินและเช็กเอาต์ ชื่อผู้เข้าพัก และเบอร์โทร แล้วไปลงในกล่องรายการจองของที่พัก เจ้าของเป็นคนกดยืนยัน จำนวนที่รออยู่แสดงเป็นป้ายสดบนแดชบอร์ดคอนโซลที่รีเฟรชทุกไม่กี่วินาที เคียงข้างกับสิ่งอื่นที่ธุรกิจต้องตอบ มันจึงไม่ใช่คิวที่ใครต้องคอยจำว่าต้องเปิดดู

รูมเซอร์วิสระหว่างเข้าพัก เข้าคอนโซลเดียวกัน

ระหว่างเข้าพัก แขกส่งคำขอรูมเซอร์วิสจากแอปได้ และคำขอนั้นมาถึงคอนโซลเดียวกัน เป็นฟีเจอร์เล็กที่ส่งผลใหญ่กับวิธีทำงานของที่พักขนาดเล็ก เพราะทางเลือกอีกทางคือโทรศัพท์ในห้องที่ไม่มีใครรับ หรือเดินลงไปหาเคาน์เตอร์เอง ที่พักที่มีสปาหรือห้องทรีตเมนต์ตั้งบริการ ระยะเวลา และนัดหมายเพิ่มได้จากโมดูลบริการ ในธุรกิจเดียวกัน

โปรแกรมโรงแรม ผังห้อง ดูห้องว่างและห้องที่มีแขก

คอนโซลให้ที่พักสี่ไทล์ คือผังห้องพร้อมเช็กอินและเช็กเอาต์ ตัวจัดการประเภทห้องพักซึ่งรวมกฎฤดูกาลไว้ด้วย กล่องรายการจอง และห้องเช่ารายเดือน ผังห้องคือหน้าจอที่พนักงานต้อนรับใช้ชีวิตอยู่ เห็นห้องว่างห้องเต็มในตาเดียวและมีสองปุ่มที่เปลี่ยนมัน ส่วนตัวจัดการประเภทห้องพักคือที่ที่แก้ราคา จำนวน สิ่งอำนวยความสะดวก และกฎราคา จบในที่เดียว

รายงาน ข้อมูลลูกค้า และงานพนักงาน ที่ทุกธุรกิจได้เหมือนกัน

รอบ ๆ นั้นคือไทล์ที่ธุรกิจทุกประเภทได้ รายงานครอบยอดขาย จำนวนออเดอร์ ยอดเฉลี่ยต่อบิล การแยกตามเงินสด PromptPay และอื่น ๆ ห้าอันดับขายดี กราฟยอดขายเจ็ดวัน และช่วงเวลาวันนี้ เจ็ดวัน สามสิบวัน หรือทั้งหมด พร้อมพิมพ์ใบเสร็จซ้ำและสร้างข้อความใบเสร็จสำหรับส่งต่อ ส่วนใบกำกับภาษียังออกไม่ได้ เพราะออกได้เฉพาะผู้จดทะเบียน VAT และระบบยังไม่ได้บันทึกการจดทะเบียนของร้านไหน CRM สร้างรายชื่อลูกค้าจากบัญชีการขาย พร้อมโน้ต แท็ก ประวัติ แต้มสะสมตามอัตราที่ร้านตั้งเอง สำหรับที่พักที่รับลูกค้าธุรกิจซึ่งกลับมาพักกลางสัปดาห์ประจำ ประวัตินั่นแหละคือส่วนที่มีค่า ฝั่ง HR ครอบการลงเวลาเข้าออกพร้อม GPS และโน้ต การขอลา กะและเงินเดือนที่คิดจากนาทีที่ทำงานและโอทีหลังจากแปดชั่วโมงต่อวัน ประกาศ และงานที่มอบหมาย

ห้องเช่ารายเดือน กรอกเลขมิเตอร์แล้วออกบิลให้

ฝั่งห้องเช่ารายเดือนคือจุดที่โมดูลนี้เลิกหน้าตาเหมือนระบบโรงแรม ประเภทห้องพักพกค่าเช่าและการตั้งค่าสาธารณูปโภคของตัวเอง ห้องหนึ่งพกผู้เช่าและค่ามัดจำ และทุกเดือนเจ้าของกรอกเลขมิเตอร์น้ำและไฟ บิลถูกสร้างจากเลขเหล่านั้น คือเลขมิเตอร์เป็นอินพุต บิลเป็นเอาต์พุต และการคำนวณไม่ได้ทำบนกระดาษแล้วพิมพ์เข้าไปเป็นยอดรวมที่ทีหลังไม่มีใครตรวจย้อนได้ บิลทุกใบที่ออกมามีแฟล็กว่าจ่ายแล้ว รายการค้างชำระจึงเป็นการค้นหา ไม่ใช่ความทรงจำ

นี่คือส่วนของการทำอพาร์ตเมนต์เล็ก ๆ ที่ก่อข้อพิพาทมากที่สุด ก็เพราะปกติมันทำกันในสมุด การเก็บเลขมิเตอร์ไว้ข้าง ๆ สัญญาเช่าแปลว่าบิลใบหนึ่งย้อนกลับไปหาตัวเลขสองตัวที่มันมาได้ ของให้เช่าที่ไม่ใช่ห้อง เช่น รถหรืออุปกรณ์ รวมถึงสัญญาเช่าที่ออกบิลเป็นรอบ อยู่ที่ระบบเช่า ซึ่งเป็นคำตอบที่ดีกว่าสำหรับคำถามว่า "ทำไมเดือนนี้แพงขึ้น" เมื่อเทียบกับการนั่งคิดใหม่ทั้งหมด

โปรแกรมโรงแรม ตั้งสิทธิ์พนักงาน ใครเห็นอะไรได้บ้าง

การเข้าถึงคอนโซลวิ่งบนตารางสิทธิ์ คือความสามารถหลักสิบสามอย่าง บวกกับที่โมดูลที่ติดตั้งเพิ่มเข้ามา ชุดบทบาทสำเร็จรูป ได้แก่ เจ้าของ ผู้จัดการ พนักงานเสิร์ฟ ครัว และพนักงานทั่วไป พร้อมการปรับรายคน ไทล์จะถูกซ่อนเมื่อสมาชิกไม่มีสิทธิ์นั้น และสมาชิกที่ยังไม่มีสิทธิ์อะไรเลยจะเห็นสถานะที่บอกตรง ๆ ว่า "คุณยังไม่ได้รับสิทธิ์ใด ๆ" แทนที่จะเป็นหน้าจอว่างที่อ่านแล้วเหมือนระบบพัง

ในแอปแอนดรอยด์ การตรวจสิทธิ์เหล่านี้ทำงานฝั่งไคลเอนต์ ตารางเดียวกันมีอยู่ในฐานข้อมูลในชื่อ has_capability(business_id, capability) ซึ่งนโยบาย row-level security ใช้ และถูกกางออกฝั่งเซิร์ฟเวอร์ เซิร์ฟเวอร์จึงไม่เคยเชื่อความคิดของไคลเอนต์ว่าใครถือบทบาทอะไร แต่การบอกว่าทั้งคอนโซลถูกบังคับใช้ฝั่งเซิร์ฟเวอร์แล้วในวันนี้ก็จะเกินความจริง เราจึงไม่พูดแบบนั้น