Korat
ระบบ POS

ระบบจัดการร้านบุฟเฟ่ต์ หมูกระทะ ชาบู สแกนสั่งอาหาร จดออร์เดอร์

ระบบ POS ร้านบุฟเฟ่ต์ หมูกระทะ ชาบู ใช้ฟรี ตั้งแพ็กว่าหัวละเท่าไหร่ กี่นาที แล้วเปิดโต๊ะได้เลย ลูกค้าสแกน QR สั่งเองที่โต๊ะ พนักงานจดออร์เดอร์ในมือถือ เด็กสูงไม่ถึงเกณฑ์ระบบลดราคาให้เอง ปิดบิลแล้วยอดขายจริงอ่านออก ไม่ต้องไปหักลบที่ช่องส่วนลด

ระบบ POS ร้านบุฟเฟ่ต์ที่นี่จึงคิดจากคนก่อน ไม่ใช่จากเมนู โต๊ะหนึ่งโต๊ะถือ แพ็กบุฟเฟต์ หนึ่งแพ็ก มีจำนวนผู้ใหญ่และจำนวนเด็กแยกกัน มีเวลาเริ่มและเวลาจบของตัวเอง แล้วบิลก็ประกอบขึ้นจากตัวเลขเหล่านั้น ส่วนของที่สั่งเข้ามาจะไปบวกก็ต่อเมื่อร้านตั้งไว้ว่าเมนูนั้นต้องบวก ใช้ฟรี ไม่มีค่ารายเดือน

บุฟเฟต์คิดเงินจากคนและเวลา ส่วนร้านที่คิดเงินจากตัวเลือกของแต่ละแก้วอยู่ที่ระบบ POS ร้านกาแฟ และร้านที่คิดจากสต็อกกับต้นทุนต่อชิ้นอยู่ที่โปรแกรม POS ร้านชำ

ระบบ POS ร้านบุฟเฟ่ต์ ตั้งแพ็ก หัวละเท่าไหร่ กี่นาที

ร้านตั้งได้หลายแพ็กในร้านเดียว และเรียงลำดับเองได้ว่าแพ็กไหนขึ้นก่อน แต่ละแพ็กถือค่าของตัวเองครบชุด — ราคาต่อหัว เวลาที่ให้ต่อรอบเป็นนาที และ last order ว่าจะหยุดรับออเดอร์กี่นาทีก่อนหมดเวลา ฐานข้อมูลบังคับด้วยว่า last order ต้องอยู่ในช่วงเวลาบุฟเฟต์เสมอ ไม่งั้นโต๊ะจะเปิดมาแล้วสั่งอะไรไม่ได้เลยตั้งแต่แรก

ป้าย "90 นาที" หน้าร้านคือสัญญากับลูกค้า ตัวจับเวลาจึงต้องอยู่ในระบบให้ทั้งสองฝั่งเห็นตรงกัน ไม่ใช่ให้พนักงานจำเอาเองแล้วมาเถียงกันตอนเก็บเงิน โต๊ะเก็บเวลาเริ่ม เวลาจบ เวลาปิดรับออเดอร์ และจำนวนนาทีที่ร้านต่อให้เพิ่ม แยกเป็นคนละค่ากัน — การต่อเวลาให้ลูกค้าจึงเป็นตัวเลขที่ตรวจย้อนหลังได้ ไม่ใช่ความจำของกะนั้น

เด็กสูงไม่ถึงเกณฑ์ ระบบลดราคาให้เอง

ร้านบุฟเฟต์ไทยแทบทุกร้านคิดเด็กคนละราคา และของจริงมักไม่ใช่ราคาเดียว แต่เป็นบันได — ต่ำกว่านี้ฟรี ช่วงนี้ครึ่งราคา ช่วงนี้เต็ม ระบบจึงเก็บเป็น ขั้นราคาเด็ก หลายขั้นต่อหนึ่งแพ็ก แต่ละขั้นเป็นช่วงที่ไม่ทับกัน (ฐานข้อมูลบังคับไม่ให้ทับ) และร้านเลือกได้ว่าจะวัดด้วย อายุ หรือ ส่วนสูง โดยทั้งแพ็กต้องใช้เกณฑ์เดียวกัน

  • วัดด้วยส่วนสูงได้ และร้านเลือกได้ว่าจะประกาศเป็นเซนติเมตรหรือนิ้ว ส่วนค่าที่เก็บจริงเป็นมิลลิเมตรเสมอ ⇒ เปลี่ยนหน่วยที่แสดงไม่ทำให้ราคาเพี้ยน
  • ราคาของแต่ละขั้นตั้งเป็นจำนวนเงินต่อคน หรือเป็นเปอร์เซ็นต์ของราคาผู้ใหญ่ในแพ็กนั้นก็ได้
  • มีเพดานจำนวนเด็กที่ได้ราคาขั้นนั้นได้ และกำหนดได้ว่าถ้าเกินเพดานแล้วคิดยังไง
  • บิลระบุชื่อทุกขั้นที่ถูกใช้ ⇒ ลูกค้าเห็นว่าทำไมเด็กสองคนคิดคนละราคา ไม่ใช่เห็นแค่ยอดรวม

ระบบ POS ร้านบุฟเฟ่ต์ คิดค่าอาหารเหลือเข้าบิลให้

ค่าปรับอาหารเหลือเป็นธรรมเนียมปกติของบุฟเฟต์ไทย ถ้าระบบไม่มีที่เก็บ ร้านจะพิมพ์ลงช่องโน้ต แล้วยอดในบิลกับยอดที่เก็บจริงจะไม่ตรงกัน ที่นี่เป็นค่าของแพ็กโดยตรง ตั้งได้สามหน่วย คือ คิดครั้งเดียวทั้งโต๊ะ · คิดต่อคน · คิดต่อ 100 กรัม ⇒ ร้านที่ใช้ตาชั่งชั่งอาหารเหลือหน้าเคาน์เตอร์ก็กรอกน้ำหนักแล้วให้ระบบคิดต่อได้ ทั้งหมดนี้ตั้งจากไทล์แพ็กบุฟเฟต์ของร้านในคอนโซลร้านค้า

ระบบยังไม่ต่อกับตาชั่งดิจิทัลโดยตรง — หน่วยต่อ 100 กรัมมีอยู่จริงและคิดเงินให้ได้ แต่ตัวเลขน้ำหนักต้องกรอกเอง ยังไม่มีการอ่านค่าจากตาชั่งอัตโนมัติ

ระบบส่วนใหญ่แยกเมนูบุฟเฟต์ได้แค่ "อยู่ในบุฟเฟต์" กับ "ไม่อยู่" แต่ของจริงมีสามแบบ ที่นี่เมนูแต่ละรายการจึงถือบทบาทหนึ่งในสาม — รวมในบุฟเฟต์ (สั่งได้ไม่บวกเงิน) · บวกเพิ่ม (สั่งได้แต่คิดส่วนต่างที่ตั้งไว้) · สั่งได้เฉพาะแบบ à la carte (โต๊ะบุฟเฟต์สั่งไม่ได้เลย เช่น ขวดเหล้า เซ็ตของหวานฉลอง)

และถ้าร้านมีหลายแพ็กที่ให้เมนูไม่เท่ากัน ร้านติ๊กเมนูของแต่ละแพ็กแยกได้ เมื่อติ๊กแล้ว เมนูที่ไม่ได้อยู่ในแพ็กนั้นจะสั่งไม่ได้ในแพ็กนั้น แพ็กที่ยังไม่เคยติ๊กจะใช้บทบาทเดิมของเมนูตามปกติ ⇒ ร้านที่ไม่ต้องการความละเอียดระดับนี้ ไม่ต้องทำอะไรเลย

ลูกค้าสแกน QR สั่งเองที่โต๊ะ หรือตักเองที่ไลน์

บุฟเฟต์ไทยมีทั้งแบบสั่งผ่านจอทุกอย่าง แบบไลน์ตักเองล้วน และแบบผสมที่ตักเองที่ไลน์แต่เครื่องดื่มยังต้องสั่ง แพ็กจึงมีรูปแบบการให้บริการสามแบบให้เลือก และกติกาที่ระบบบังคับจริงมีข้อเดียว คือถ้าไม่ใช่แบบสั่งผ่านจอ เมนูที่รวมในบุฟเฟต์จะสั่งไม่ได้ — ส่วนของที่บวกเพิ่มยังสั่งได้ตามปกติ ค่าปริยายของทุกร้านคือแบบสั่งผ่านจอ ⇒ ร้านที่ใช้อยู่แล้วไม่ขยับแม้แต่พิกเซลเดียวจนกว่าจะมีคนกดเปลี่ยนเอง

ระบบจัดการร้านหมูกระทะ ชาบู ไม่ได้จบที่หน้าคิดเงิน

คำว่า ระบบจัดการร้านบุฟเฟ่ต์ กว้างกว่าคำว่า POS อยู่หนึ่งชั้น เพราะร้านบุฟเฟต์เสียเงินที่หลังบ้านมากกว่าที่เคาน์เตอร์ ในคอนโซลจึงมีไทล์ที่ร้านบุฟเฟต์ใช้จริงต่อจากจอคิดเงิน ได้แก่ คลังวัตถุดิบ · จัดซื้อและเจ้าหนี้ · ต้นทุนเมนูและกำไร · เมนูพร้อมขายตามวัตถุดิบ ที่ปิดเมนูให้เองเมื่อของหมด · เช็คลิสต์งานประจำกะ · ตารางกะและเวลาทำงาน และ การจองโต๊ะ ทั้งหมดอยู่ในบัญชีธุรกิจเดียวกัน ไม่ใช่โปรแกรมแยก

และเพราะการนั่งกินที่ร้านนับเป็นธุรกรรมจริง ลูกค้าที่มากินจริงเท่านั้นที่เขียนรีวิวร้านได้ คะแนนดาวคำนวณใหม่จากแถวรีวิวจริงด้วยทริกเกอร์ ไม่ใช่ตัวเลขที่ใครพิมพ์ใส่

เรื่องเงินทั้งหมด — ค่าตัวระบบ ค่าธรรมเนียมต่อบิล ค่าเครื่อง และค่าติดตั้ง — อยู่ที่ระบบ POS ราคาเท่าไหร่ ส่วนเกณฑ์ที่ใช้ไล่ถามทุกเจ้าอยู่ที่เทียบระบบ POS เจ้าไหนดี

คำถามที่พบบ่อย

ระบบ POS ร้านบุฟเฟ่ต์ ตั้งราคาเด็กหลายช่วงได้ไหม

ได้ ราคาเด็กเป็นหลายขั้นต่อหนึ่งแพ็ก แต่ละขั้นเป็นช่วงที่ห้ามทับกัน และเลือกได้ว่าจะวัดจากอายุหรือจากส่วนสูง ทั้งแพ็กต้องใช้เกณฑ์เดียวกัน

ราคาแต่ละขั้นตั้งเป็นบาทต่อคน หรือเป็นเปอร์เซ็นต์ของราคาผู้ใหญ่ในแพ็กนั้นก็ได้ และบิลจะระบุชื่อทุกขั้นที่ถูกใช้

ตัวจับเวลาบุฟเฟต์ลูกค้าเห็นด้วยไหม

เห็น เวลาเริ่ม เวลาจบ และเวลาปิดรับออเดอร์เป็นค่าที่เก็บอยู่กับโต๊ะ ทั้งฝั่งลูกค้าที่สแกน QR และฝั่งพนักงานอ่านจากชุดเดียวกัน จึงไม่มีเวอร์ชันที่สองให้เถียงกัน

คิดค่าอาหารเหลือได้ไหม

ได้ ตั้งเป็นค่าของแพ็ก และเลือกหน่วยได้สามแบบ คือคิดครั้งเดียวทั้งโต๊ะ คิดต่อคน หรือคิดต่อ 100 กรัม ยอดนี้เข้าบิลจริง ไม่ใช่เขียนในช่องโน้ต

แต่ตัวเลขน้ำหนักต้องกรอกเอง ระบบยังไม่ได้อ่านค่าจากตาชั่งดิจิทัลโดยตรง

ร้านตักเองไม่มีอะไรให้สั่งเลย ใช้ได้ไหม

ได้ แพ็กเลือกรูปแบบการให้บริการเป็นตักเองทั้งหมดได้ กติกาที่ระบบบังคับคือเมนูที่รวมในบุฟเฟต์จะสั่งไม่ได้ ส่วนของที่บวกเพิ่ม เช่น เครื่องดื่ม ยังสั่งผ่านจอได้ตามปกติ

ห้ามโต๊ะบุฟเฟต์สั่งเมนูบางอย่างได้ไหม

ได้ ตั้งเมนูนั้นเป็นสั่งได้เฉพาะแบบ à la carte แล้วโต๊ะที่นั่งบุฟเฟต์จะสั่งไม่ได้เลย ใช้กับขวดเหล้าหรือเซ็ตฉลองที่ไม่ควรอยู่ในราคาต่อหัว

ตั้งแพ็กบุฟเฟต์แรกของร้าน

เปิดร้านอาหารในคอนโซล แล้วเปิดไทล์แพ็กบุฟเฟต์ของร้านกับขั้นราคาเด็กต่อรอบ