คนที่ค้นคำว่า ระบบจัดการร้านค้าร้านชำ ส่วนใหญ่ยังจดสมุดอยู่ และคู่แข่งตัวจริงของระบบ POS ในร้านแบบนี้ไม่ใช่ยี่ห้ออื่น แต่คือสมุดปกอ่อนกับเครื่องคิดเลข สิ่งที่ระบบต้องพิสูจน์ให้ได้ในสัปดาห์แรกจึงมีอยู่ข้อเดียว — มันต้องเร็วกว่าการเขียนมือ และตอบคำถามที่สมุดตอบไม่ได้ ทั้งหมดในหน้านี้ใช้ฟรี ไม่มีค่ารายเดือน และคู่แข่งที่ควรเทียบด้วยจริง ๆ อยู่ที่หน้ารวมระบบ POS
โปรแกรม POS ร้านชำ ลงสินค้าครั้งเดียว ขายได้สองทาง
สินค้าแต่ละตัวมีรูป คำอธิบาย ราคา และสต็อก ตัวเลือกของสินค้าสร้างจากคุณสมบัติ ไม่ใช่พิมพ์แยกทีละอัน — ประกาศแกนที่ต่างกันจริง เช่น ขนาดบรรจุหรือรสชาติ แล้วทุกการจับคู่จะกลายเป็นตัวเลือกที่ ถือสต็อกของตัวเอง วิธีนี้กันความพังที่เจอบ่อยที่สุดในร้านชำ คือน้ำยาล้างจานขวดใหญ่กับขวดเล็กถูกลงเป็นสองสินค้าแยกกัน จนรายงานรวมกันไม่ได้ และมีอันเดียวที่สต็อกถูกต้อง
การขายต่อหน้าที่จอขายกับออเดอร์ที่เข้ามาทางออนไลน์ เขียนลงบัญชีเล่มเดียวกัน รายงานยอดขาย จำนวนบิล ยอดเฉลี่ยต่อบิล การแยกตามเงินสดและพร้อมเพย์ ห้าอันดับสินค้าขายดี และกราฟเจ็ดวัน จึงครอบคลุมทั้งร้าน ไม่ใช่แค่ช่องทางเดียว ทุกตัวอ่านได้จากคอนโซลร้านค้าที่เดียว
ระบบจัดการสต๊อก ตัดของให้เอง เตือนก่อนของหมด
- ขายแล้วสต็อกลดเอง ทั้งจากจอขายหน้าร้านและจากออเดอร์ออนไลน์
- ตั้งจุดเตือนของใกล้หมดรายสินค้าได้ แล้วคอนโซลขึ้นป้ายตัวเลขสดให้เห็นโดยไม่ต้องเดินไปเปิดดู
- ของหมดขึ้นคำว่าหมดทับบนรูปตั้งแต่ก่อนกด ไม่ใช่ไปเจอตอนเช็กเอาต์
- เลิกขาย เป็นการเก็บออกจากหน้าร้าน ไม่ใช่การลบ — บิลเก่ายังอ่านได้ครบ เพราะบิลเก็บชื่อและราคาของตัวเองไว้แล้ว
รับของเข้าร้านและเจ้าหนี้ อยู่ในระบบสต๊อกหลังบ้าน
ไทล์ จัดซื้อและเจ้าหนี้ ทำฝั่งซื้อให้ครบเส้น ตั้งแต่ใบสั่งซื้อไปจนถึงการรับของเข้าคลัง และการรับของนั้นคือสิ่งที่เขียนต้นทุนลงสมุด ไม่ใช่ตัวเลขที่พิมพ์เดาเอาทีหลัง จุดนี้สำคัญกว่าที่เห็น เพราะมันทำให้คำถามว่า *เดือนนี้กำไรจริงเท่าไหร่* ตอบได้ ส่วนของที่ซื้อเข้ามาแล้วกลายเป็นอุปกรณ์ของร้าน ไม่ใช่ของขาย จะไปอยู่ในทะเบียนทรัพย์สิน
ตอนขาย ต้นทุนของสิ่งที่ขายไปจะถูกตัดออกจากคลังในสมุดบัญชีด้วย ราคาที่ซื้อเข้ามาจริงของล็อตนั้น ระบบไม่คำนวณต้นทุนใหม่แม้แต่หลักเดียว ⇒ กำไรที่รายงานแสดง ไม่ใช่กำไรที่ประมาณเอา
เปิดบิลขายเชื่อ ตามหนี้ลูกค้าประจำได้
ร้านชำที่มีลูกค้าประจำเปิดบิลไว้ก่อนแล้วเก็บสิ้นเดือน ต้องการสองอย่างคือรู้ว่าใครค้างเท่าไหร่ และรู้ว่าครบกำหนดวันไหน ที่นี่ทำผ่านเอกสารของกิจการ — สมุดคู่ค้าเก็บ จำนวนวันเครดิต ของลูกค้าแต่ละราย และเมื่อออกใบแจ้งหนี้ให้รายนั้น วันครบกำหนดถูกคิดให้อัตโนมัติ จากวันเครดิต ไม่ต้องพิมพ์มือ อยากพิมพ์วันเองก็ตั้งวันเครดิตเป็นศูนย์
เอกสารยังมีช่อง หักภาษี ณ ที่จ่าย สำหรับลูกค้านิติบุคคล โดยคิดจากยอดก่อน VAT ตามที่กฎหมายไทยกำหนด และมี โน้ตภายใน แยกจากโน้ตที่พิมพ์ลงกระดาษ ⇒ จดว่าใครจ่ายช้าประจำได้โดยที่ลูกค้าไม่เห็น
ออกใบกำกับภาษีไม่ได้ — ออกได้เฉพาะผู้จดทะเบียน VAT และระบบยังไม่มีที่บันทึกการจดทะเบียนของร้านไหน เอกสารที่ออกได้คือใบเสนอราคา ใบแจ้งหนี้ ใบเสร็จ และใบลดหนี้
ยังไม่รองรับตาชั่งเชื่อมระบบและการขายแบ่งตามน้ำหนัก — หน่วยขายเป็นชิ้นเสมอ ร้านที่ต้องชั่งขายทุกบิลจึงยังไม่เหมาะกับระบบนี้ · ส่วนเครื่องอ่านบาร์โค้ดแบบ USB ใช้ได้ เพราะสินค้ามีช่องรหัสสินค้าและช่องค้นหาบนจอขายค้นด้วยรหัสนั้น เพียงแต่ยังไม่มีโหมดสแกนที่หยิบเข้าตะกร้าให้เอง เราบอกไว้ตรงนี้ ไม่ปล่อยให้ไปเจอเอาตอนติดตั้ง
ลดราคา คูปอง และราคาสมาชิก
ราคาลดตั้งเป็นช่วงวันเวลาได้ และหน้าร้านแสดงราคาลดคู่กับราคาเดิมที่ขีดฆ่าพร้อมป้ายเปอร์เซ็นต์ ⇒ ขนาดของส่วนลดอ่านออกจริง ไทล์ โปรโมชันและคูปอง เพิ่มอีกสี่แบบ คือคูปองที่ลูกค้ากรอกโค้ด · ส่งฟรีเมื่อครบยอด · ช่วงเวลาลดราคา · และราคาสำหรับสมาชิก
ข้อยกเว้นข้อเดียวที่ระบบบังคับตายตัว: เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ไม่มีวันได้ราคาโปร ตาม พ.ร.บ. ควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ มาตรา 32 กติกานี้อยู่ในตัวคิดราคาฝั่งเซิร์ฟเวอร์ ปิดจากหน้าตั้งค่าไม่ได้
โปรแกรม POS ร้านชำ ระบบสมาชิกและสะสมแต้ม
รายชื่อลูกค้าสร้างขึ้นจากบิลที่ขายจริง ไม่ต้องกรอกซ้ำ แต่ละคนมีโน้ตและแท็ก มีประวัติการซื้อ และมีแต้มสะสมตามอัตราที่ร้านตั้งเอง เทียบกับของรางวัลที่ร้านตั้งเอง และถ้าบิลไหนถูกยกเลิก แต้มที่ให้ไปแล้วจะถูกคืนกลับ ⇒ ตัวเลขแต้มไม่ค่อย ๆ เพี้ยนไปตามเวลา
ร้านชำที่เริ่มขายอาหารหรือเครื่องดื่มปรุงสดหน้าร้านด้วย เปิดไทล์ของงานอาหารเพิ่มในธุรกิจเดียวกันได้ — ระบบ POS ร้านกาแฟ อธิบายฝั่งเครื่องดื่มกับกลุ่มตัวเลือก ส่วนระบบ POS ร้านบุฟเฟ่ต์ อธิบายการคิดเงินต่อหัวต่อรอบ